Anders Petersen vestigde zijn naam met het 1978 verschenen befaamde debuutboek Café Lehmitz. Het is een verslag van de jaren in Café Lehmitz, een ruige kroeg op een steenworp afstand van de Reeperbahn in Hamburg. Sinds die tijd wijdt Petersen zich aan langdurige projecten, met de mensen aan de rand van de samenleving als onderwerp. Elke foto dient als een soort zelfportret waarmee hij zijn eigen angsten bezweert. Anders Petersen heeft ruim twintig boeken op zijn naam staan. Momenteel werkt hij aan een boek met foto's van zijn bezoeken aan Europese steden. Utrecht is er een van.
Voor de SFU-opdracht kwam Petersen in 2006 negen dagen naar Utrecht om een serie over de onderkant van de samenleving te schieten. Een voor hem volkomen vreemde stad, die hij na enkele fikse wandelingen en gesprekken met mensen op straat en in de kroeg, langzamerhand leerde kennen. De fotograaf vindt Nederlanders lastig om mee te werken. Ze zijn wel open in gesprekken, maar echt tot de essentie doordringen is een stuk moeilijker. Nederlanders houden heel lang een façade op. Of ze willen niet op de foto. In de meeste cafés, zoals Marktzicht op de hoek van de Breedstraat, kon Petersen gewoon zijn gang gaan. Soms liep het wat minder soepel. De absurde beelden van dieren, gebak en kamerplanten sluiten aan bij een nieuwe manier van werken, die ook zichtbaar is in zijn boek
Close Distance. Hij laat daarbij niet alleen de mensen zien, maar brengt ook de context in beeld.
<...terug
